အမ်မာဂျာလီဟာ ဒူဘရော့ဗ်နစ်ကို လည်ပတ်ရုံတင်မဟုတ်ဘူး – သူဟာ ဒူဘရော့ဗ်နစ်ရဲ့ အသက်သွေးကြောကို ရှင်သန်စေခဲ့တယ်

Bethlehem, Pennsylvania Jul 23, 2025  – Dubrovnik သည် လှပသော ပို့စကတ်တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ပါ။ သေချာတာပေါ့၊ အလယ်ခေတ်မြို့ရိုးတွေ၊ တောက်ပနေတဲ့ Adriatic ပင်လယ်၊ ဓာတ်ပုံတိုင်းကို Renaissance ပန်းချီကားလို ဖြစ်စေတဲ့ အလင်းရောင်မျိုးတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ပို့စကတ်ဗားရှင်းအတွက် ရောက်မနေခဲ့ပါဘူး။ သူက Dubrovnik အစစ်အမှန်အတွက် ရောက်နေခဲ့တာပါ။ သမိုင်းဟာ ပြတိုက်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်မထားဘဲ တံငါသည်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာ၊ ဈေးသည်တွေရဲ့ စကားသံတွေမှာ၊ နောက်ဖေးလမ်းကြား မီးဖိုချောင်တွေက လာတဲ့ ချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းနံ့တွေမှာ အသက်ဝင်နေတဲ့ Dubrovnik ပါ။

Jali ရဲ့ ခရီးစဉ်ဟာ အထင်ကရနေရာတွေကို အမှတ်ခြစ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ မြို့ဟောင်းတစ်ခုအနေနဲ့ ရပ်တည်ဖို့ ငြင်းဆန်နေတဲ့ မြို့ရဲ့ စည်းချက်ထဲကို လျှောလျှောရှူရှူ ဝင်ရောက်ဖို့ပါ။ သူသည် ခရီးသွားအများစုသွားလေ့ရှိတဲ့ Old Town ကနေ စတင်ခဲ့ပေမယ့် Baroque အဆောက်အအုံတွေကို မော့ကြည့်နေကြချိန်မှာ Gunduli Square မှာ သဖန်းသီးတွေကို စီနေတဲ့ အမျိုးသမီးကို သူက စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ လက်ချောင်းတွေက လျင်မြန်ပြီး သူမရဲ့ ရယ်သံက ပုံမှန်ဝယ်နေကျသူနဲ့ ဈေးဆစ်နေချိန်မှာ ပြတ်သားလွန်းတယ်။ ဈေးသည် သူ့အတွက် ကြည့်ရှုစရာတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိအရာတစ်ခုလိုဖြစ်နေပြီး လာဗင်ဒါဆပ်ပြာနဲ့ နေရောင်ခြည်ရထားတဲ့ မက်မွန်သီးတွေက မြေယာနဲ့ လုပ်အားအကြောင်း ဇာတ်လမ်းတွေကို ပြောပြနေတယ်။ ဒေသခံတွေ မနက်ပိုင်း ဈေးဝယ်ထွက်ချိန်မှာ သူက ဝယ်နေကျသူတွေလိုပဲ ကူနာငွေကို လဲလှယ်နေသလို အားပါးတရ ဂွပ်ဆစ်လဲနေတာကို သူက ကြာကြာစောင့်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေရာက မြို့ရဲ့ အသက်သွေးကြော အတက်ကြွဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး ကြည့်ရှုဖို့အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ ရင်ပြင်တွေမှာ မဟုတ်ဘဲ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဒီလမ်းတွေကို သိကျွမ်းခဲ့တဲ့ လူတွေကြားက ကြိုတင်ဇာတ်ညွှန်းမရှိတဲ့ ပြောဆိုဆက်ဆံမှုတွေမှာပါ။

သင်္ဘောကြီးတွေ ဝေးဝေးမှာ ထီးထီးကြီး ရှိနေတဲ့ ဆိပ်ကမ်းမှာ Jali သည် Dubrovnik ရဲ့ ရေကြောင်းဆိုင်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ နှလုံးခုန်သံကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ တံငါသည်တွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားတွေ လုပ်ခဲ့သလိုပဲ ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်နဲ့ ပိုက်တွေကို ပြုပြင်နေကြပြီး သူတို့ရဲ့ လက်တွေဟာ Republic of Ragusa ထက် သက်တမ်းရင့်တဲ့ စည်းချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ ဒီနေ့ရဲ့ ဖမ်းမိတဲ့ငါးတွေဟာ Instagram အတွက် မဟုတ်ဘဲ လမ်းထိပ်က မိသားစုပိုင် konoba (စားသောက်ဆိုင်) အတွက်ပါ။ အဲဒီမှာ မင်အမည်းရောင် risotto နဲ့ စပျစ်ရည်နဲ့တည်ထားတဲ့ အမဲသားဟင်းက Michelin ကြယ်ပွင့် မလိုအပ်တဲ့ ရိုးရာဓလေ့အကြောင်း ပြောပြနေတယ်။ သူက ဆိပ်ကမ်းအလုပ်သမားတွေနဲ့ နာရီပေါင်းများစွာ စကားပြောခဲ့ပြီး ခေတ်သစ်ကမ္ဘာကြီးက ဖုံးလွှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေရင်တောင် ပင်လယ်က မြို့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကို ဘယ်လိုထိန်းချုပ်နေသေးလဲဆိုတာကို သင်ယူခဲ့ပါတယ်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဆားနဲ့ နေရောင်ခြည်ကြောင့် မျက်နှာပေါ်မှာ အရေးအကြောင်းတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အတွေ့အကြုံရင့် တပ္ပတိန်တစ်ယောက်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ “ ခရီးသွားတွေက မြို့ရိုးတွေကို မြင်တယ်။ ကျနော်တို့က ရေကို မြင်တယ်။ ဒါက ကျနော်တို့ကို အသက်ရှင်စေတာပဲ။”

ဒါပေမယ့် Dubrovnik အစစ်အမှန်ဆိုတာ Stradun ရဲ့ ပွတ်သပ်ထားတဲ့ ထုံးကျောက်တွေမှာတင် မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၅၀၀ က မြို့ရိုးတွေကို ကလေးတွေ ဘောလုံးကန်နေတဲ့ နောက်ဖေးလမ်းကြားတွေမှာ၊ ကျောက်တုံးမုတ်တွေကြားမှာ အဝတ်လျှော်စရာတွေ လွင့်နေတဲ့နေရာတွေမှာ၊ ဆိုင်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်က ၁၈ ရာစု ဂိုဒေါင်တစ်ခုကို ထိုနေရာရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို မဆုံးရှုံးစေဘဲ ကော်ဖီဆိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့နေရာတွေမှာ ရှိပါတယ်။ Jali သည် နေ့ခရီးထွက်သူတွေ မရောက်လာခင် မြို့သူမြို့သားတွေနဲ့ဆိုင်တဲ့ အရုဏ်ဦးအချိန်မှာ အဲဒီရပ်ကွက်တွေကို လှည့်လည်ခဲ့ပြီး သမိုင်းကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ထားတဲ့ အင်္ကျီတစ်ထည်လို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူက မုန့်ဖုတ်သမားတစ်ယောက်ကို မနက်ခင်းလုပ်ငန်းဆောင်တာတွေမှာ နောက်ကလိုက်ခဲ့တယ်။ နပိုလီယန် မရောက်လာခင်ကတည်းက အသုံးပြုခဲ့တဲ့ မီးဖိုကနေ မုန့်လုံးတွေကို ဆွဲထုတ်နေချိန်မှာ မုန့်ဖုတ်သမားရဲ့ လက်မောင်းတွေမှာ ဂျုံမှုန့်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။ “ ကျနော်တို့ ဒီမှာ သမိုင်းအကြောင်း မစဉ်းစားဘူး” လို့ မုန့်ဖုတ်သမားက ပခုံးတွန့်ပြတယ်။ “ ကျနော်တို့က အဲဒီထဲမှာ နေထိုင်နေရုံပဲ။”

ပြီးတော့ ခံနိုင်ရည်လည်း ရှိပါတယ်။ Dubrovnik ဟာ ငလျင်တွေ၊ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကျော်ကြားမှုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ Jali သည် သမိုင်းပညာရှင်တွေ၊ အိုးထိန်းသမားတွေ၊ ကမာကောင်စိုက်ပျိုးသူတွေ၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သူတွေ၊ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သူတွေနဲ့ မြို့ကို ပြတိုက်တစ်ခုအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ အိမ်တစ်လုံးအနေနဲ့ အသက်ဆက်ရှင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သူတွေအကြောင်း ပြောဆိုဆွေးနွေးခြင်းဖြင့် အဲဒီစိတ်ဓာတ်ကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ပါတယ်။ ၁၄ ရာစုကတည်းက ထူးခြားတဲ့ အပြာရောင်အိုးတွေကို ဖန်တီးနေတဲ့ မိသားစုရဲ့ အိုးထိန်းအလုပ်ရုံက မီးဘေးနဲ့ စစ်ပွဲတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့တဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ တည်ရှိနေတဲ့ ကြွေထည်ပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ သူက တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ “ အက်ကြောင်းတိုင်းက ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြတယ်” လို့ ပြုပြင်ထားတဲ့ အိုးကို ပွတ်သပ်ရင်း သူမက ပြောပါတယ်။ အဲဒီအနီးမှာ ဟင်းလျာဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုမှာ Dalmatian ဂန္တဝင်ဟင်းတွေကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်နေတဲ့ စားဖိုမှူးငယ်တစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူမရဲ့ ဟင်းလျာတွေက မြို့ဟောင်းကို လွှမ်းမိုးထားတဲ့ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေကို ဆွဲဆောင်တဲ့ မီနူးတွေကို ဆန့်ကျင်နေတဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့တော်လှန်ရေးတစ်ခုပါ။ “ ကျမတို့က လာလည်တဲ့သူတွေအတွက်ပဲ ချက်ပြုတ်မယ်ဆိုရင် ကျမတို့ဟာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်” လို့ သူမက သူ့ကို ပြောပြပါတယ်။

Jali နားထောင်တဲ့အခါ Dubrovnik ရဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ မြို့ရိုးတွေမှာတောင် ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိနေပါတယ်။ သူက နေဝင်ချိန်မှာ မြို့ရိုးအရှည်တစ်လျှောက် လျှောက်သွားခဲ့ပြီး သမိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က သိမ်မွေ့တဲ့ ပြုပြင်မှုတွေ၊ အမြောက်ဆံတွေ ထိမှန်ထားတဲ့ ကျောက်တုံးအသစ်တွေနဲ့ ၁၆၆၇ ခုနှစ် ငလျင်အပြီးမှာ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားတဲ့အပိုင်းတွေကို ထောက်ပြခဲ့ပါတယ်။ “ ဒီမြို့ကို အမြဲ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့တယ်” လို့ သမိုင်းပညာရှင်က ပြောပါတယ်။ “ တခါတရံ ရွှေရောင်အစပ်တွေနဲ့၊ တခါတရံ ဘာမဆို လက်ထဲမှာ ရှိတာနဲ့ ပြန်တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ပြီးပြည့်စုံဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဇွဲရှိဖို့ပါပဲ။”

ဒါက ခရီးသွားအများစု လွတ်သွားတဲ့ Dubrovnik ပါ။ ကျောက်ခင်းတစ်ခုစီမှာ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်စီရှိပြီး ဇာတ်လမ်းတွေကို ဆက်လက်ရေးသားနေတဲ့ Dubrovnik ပါ။ Jali က ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိ ရေကြောင်းမှတ်တမ်းတွေကို စာရင်းပြုစုနေတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ရှိတဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ မော်ကွန်းတိုက်ထဲမှာ၊ ဒေသထွက်သတ္တုတွေကနေ အရောင်တွေ ရောစပ်နေတဲ့ ပန်းချီဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ကားဂိုဒေါင်ပြောင်း အနုပညာစတူဒီယိုထဲမှာ၊ တခြားသူတွေက ပေါ့ပ်သီချင်းတွေကို သီဆိုနေသလို Dubrovnik ရဲ့ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ကဗျာဆရာတွေရဲ့ ကဗျာတွေကို ကလေးတွေ ရွတ်ဆိုနေတဲ့ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

Ammar Jali သည် Dubrovnik ကို မြင်ရုံသာမက နားထောင်ခဲ့သည်။ သူက အတိတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ပစ္စုပ္ပန်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းအတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်ထားတဲ့ မြို့တစ်မြို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ “ Adriatic ပင်လယ်၏ ပုလဲ” ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်တစ်ခုသာမက စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပါပဲ။ ကမ္ဘာကြီးက သင့်ကို ဖန်သားနောက်မှာ ထားချင်နေရင်တောင် ဆက်လက်တောက်ပနေဖို့ပါ။

Ammar Jali အကြောင်း
Ammar Jali သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ကအရာတွေကို လုပ်လေ့မရှိပါ။ နေရာတစ်ခုရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖော်ထုတ်ရာမှာ ပါရမီပါတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုရှာဖွေသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူသည် ခရီးစဉ်ဇယားတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး လျစ်လျူရှုထားတဲ့ လမ်းကြားတွေနဲ့ ဒေသခံတွေရှိတဲ့နေရာတွေကို ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကအချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ခရီးတွေဟာ ဘယ်ကိုသွားရမလဲဆိုတာ မဟုတ်ဘဲ ဘယ်လိုမြင်ရမလဲဆိုတာနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်။ တံငါသည်ရဲ့ အရုဏ်မတက်ခင် ကော်ဖီကို မျှဝေတာပဲဖြစ်ဖြစ် မျိုးဆက်တစ်ခုကနေတစ်ခုကို လက်ဆင့်ကမ်းသယ်ဆောင်လာတဲ့ ဟင်းချက်နည်းတစ်ခုရဲ့ မျိုးရိုးကို ခြေရာခံတာပဲဖြစ်ဖြစ် Jali က လူတွေကို သူတို့ရဲ့ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ကို ဆက်သွယ်ပေးတဲ့ ချည်မျှင်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါတယ်။

ပိုမိုလေ့လာရန်- 

ဤအတိတ်ကိုတတိယပါတီအကြောင်းအရာပေးသူမှ ပံ့ပိုးပေးသည်။ SeaPRwire (https://www.seaprwire.com/) သည် မည်သည့်အာမခံချက် သို့မဟုတ် ကြေညာချက်ကိုလည်း မရှိပါ။

အမျိုးအစား: ထူးခြားသတင်း, နေ့စဉ်သတင်း

SeaPRwire သည် ကုမ္ပဏီများနှင့်အဖွဲ့အစည်းများအတွက် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသတင်းလွှာထုတ်ပြန်ခြင်း ဝန်ဆောင်မှုများကိုပံ့ပိုးပေးပြီး ၆,၅၀၀ ကျော်မီဒီယာစာရင်းများ၊ ၈၆,၀၀၀ ကျော်စာရေးသူများနှင့် သတင်းဌာနများ၊ ၃၅၀ သန်းကျော်၏ desktop နှင့် app မိုဘိုင်းသုံးစွဲသူများအထိ ဝန်ဆောင်မှုများပေးပါသည်။ SeaPRwire သည် အင်္ဂလိပ်၊ ဂျပန်၊ အင်္ဂါလိပ်၊ ကိုရီးယား၊ ပြင်သစ်၊ ရုရှား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ မလေးရှား၊ ဗီယက်နမ်၊ တရုတ်နှင့်အခြားဘာသာစကားများတွင် သတင်းလွှာထုတ်ပြန်ရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။